Een beeld zegt meer dan duizend woorden, maar toch zou ik niet zonder ze kunnen. De lange, korte, simpele, moeilijk te spellen, de bijvoegelijke en de stopwoorden; ik wil ze allemaal! Ik stop ze in allerlei soorten teksten; van interview tot versje, bloedserieus en soms juist niet. Voor www of print; ik ken de weg.
Hier is te lezen wat ik zoal met woorden doe en wat zij op hun beurt met mij doen.


BEELDCOLUMN

In een Beeldcolumn wordt ingezoomd op een onderwerp door interview en fotografie. Ze gaan over sociaal-maatschappelijke onderwerpen, die toegankelijk worden door ze persoonlijk te maken en dichtbij te halen.

beeld (het; o; meervoud: beelden)
voorstelling van iets: zich een beeld van iets vormen; denkbeeld. Letterlijk: plaatje, foto.

co·lumn (de; v(m); meervoud: columns)
regelmatige bijdrage met een bijzondere eigen inhoud.


VERHAALTJES

Weet je wat ik wil?
Op het strand lopen, midden in een woeste noorderstorm. Omringd door dikke zeemeeuwen, die krijsend vechten om een droog stukje brood dat iemand achteloos liet slingeren. Ze manoeuvreren dapper op de automatische piloot.
Ik kom bijna niet vooruit, want mijn voeten zijn te mul. Ik sleep ze door het zand dat opdringerig tot diep in mijn sokken kruipt. Terwijl mijn tenen samen schuren.
Mijn lippen proeven zout onder mijn tong en ik heb dorst naar zoet water. Het ene been zwaar voor het andere. Wild zijn de haren die prikken in mijn gezicht; rood aangelopen wangen van de kou.
De hemel raast woedend met grauw en grijs. De regendruppels zijn zwaar en slaan driftig neer. De golven worden hoger en proberen het land te verslinden, ze komen steeds iets harder aan wal.
Het licht in de vuurtoren draait waarschuwend in het rond; hier begint het land, opgepast aan alle schepen. Ik staar over het water en denk aan alle schommelende zeelui met sterke magen, die niet zomaar omkeren.

De wind is luid en overstemt. Hij blaast zo alle gedachten uit mijn hersenen. Weet je nu wat ik wil?

Gewoon een beetje wegwaaien.