Schaakmat met Mohamad
Op 13 juli, zijn verjaardag, is Mohamad (32) precies twee jaar in Nederland. En hij werkt hard aan zijn integratie: ‘ik studeer veel, ik ga naar school, ik leer taal en ik wil graag werken.’
In Syrië was hij werkzaam in een kleine fabriek, waar hij voor zowel productie als verkoop verantwoordelijk was.

Hij mist zijn familie en vrienden, want hij is in zijn eentje uit Syrië gevlucht. ‘Ik ben alleen…’ Hij liet hen allemaal achter en zij leiden er tot op de dag van vandaag een moeilijk bestaan. Er is meestal geen elektriciteit en (drink) water is schaars. ‘Leven nu in Syrië is erg moeilijk.’

De reis van Mohamad begon in Aleppo, vervolgens naar Istanboel, liep via verschillende AZC’s in Nederland en uiteindelijk naar een stad in het noorden, waar hij nu woont. ‘Soms ik heb hoofdpijn van alles…’, zegt hij wanneer hij het hele verhaal vertelt.


Zijn verblijf in het AZC omschrijft hij als: ‘wachten, wachten, wachten…’ En om de tijd door te komen, speelde hij geregeld een potje schaak met nieuwe vrienden die hij er ontmoette. Ook deden ze tafeltennis, mits er een tafel aanwezig was.

‘Soms ik heb hoofdpijn van alles…’

Zijn huidige focus ligt op het leren van onze taal: ‘Ik leer eerst beter Nederlands.’ Hij heeft inmiddels een eigen plek; een appartement dat nog redelijk kaal oogt en vindt het moeilijk om een toekomstbeeld te schetsen voor zichzelf. Maar wanneer we er even over praten zegt hij: ‘Ik zou ik denk kok worden. Ik houd van koken’.

Op moment van interview werkt hij vrijwillig bij een kinderboerderij in de buurt.